می آید آن لیلی نسب سرشار یک عالم طرب

مشت غبارم می رسد وضع پریشان در بغل

تنها نه من از حیرتش دارم نفس در دل گره

آیینه هم دزدیده است آشوب توفان در بغل

می در قدح تا کنج لب گل تا گریبان در بغل

آه قیامت قامتم آسان نمی افتد ز پا

این شعله هر جا سرکشد دارد نیستان در بغل