آه قیامت قامتم آسان نمی افتد ز پا

آیینه هم دزدیده است آشوب توفان در بغل

می آید آن لیلی نسب سرشار یک عالم طرب

می در قدح تا کنج لب گل تا گریبان در بغل

این شعله هر جا سرکشد دارد نیستان در بغل

از غنچه خاموش او ایمن مباش ای زخم دل

کان فتنه طوفان کمین دارد نمکدان در بغل