این شعله هر جا سرکشد دارد نیستان در بغل

می آید آن لیلی نسب سرشار یک عالم طرب

می در قدح تا کنج لب گل تا گریبان در بغل

آه قیامت قامتم آسان نمی افتد ز پا

از غنچه خاموش او ایمن مباش ای زخم دل

کان فتنه طوفان کمین دارد نمکدان در بغل

بنیاد شمع از سوختن در خرمن گل غوطه زد