بنیاد شمع از سوختن در خرمن گل غوطه زد

این شعله هر جا سرکشد دارد نیستان در بغل

از غنچه خاموش او ایمن مباش ای زخم دل

کان فتنه طوفان کمین دارد نمکدان در بغل

گر هست داغی در نظر داری گلستان در بغل

چون صبح شور هستی ات کوک است با ساز عدم

تا چندگردی از نفس اجزای بهتان در بغل