درکارگه هستی موهوم ندیدیم

آسودگی از بادیه پیمای تغافل

هنگامه آشوب جهان گوشه آب است

پیدا کنی از عبرت اگر جای تغافل

نقشی که توان بست به دیبای تغافل

در عشق ننالی که اسیران نفروشند

صبری که ز کف رفت به یغمای تغافل