نقشی که توان بست به دیبای تغافل

هنگامه آشوب جهان گوشه آب است

پیدا کنی از عبرت اگر جای تغافل

درکارگه هستی موهوم ندیدیم

در عشق ننالی که اسیران نفروشند

صبری که ز کف رفت به یغمای تغافل

گر بحر نقاب افکند از چهره وصالست