چون بهار آمد جهانی می کند یکبار گل

خلوت آن جلوه غیر از حیرتم چیزی نداشت

هر قدر بی پرده شد آیینه کرد اظهار گل

خاک ما هم می کشد آغوش ناز جلوه ای

سر به سر باغ جهان بیدل مقام حیرتست

دارد از هر برگ اینجا پشت بر دیوارگل