از رگ تاکم لب امید بی خمیازه نیست

کز جنون چیدند یک چاک گریبان وار گل

چشم حیران شاهد دلهای از خود رفته است

نقش پایی هست در هر جا کند رفتار گل

می کند زین ریشه آخر نشئه ای سرشار گل

سبحه ریزد غنچه کیفیت این شاخسار

گر کند در باغ کفرم رشته زنار گل