سبحه ریزد غنچه کیفیت این شاخسار

نقش پایی هست در هر جا کند رفتار گل

از رگ تاکم لب امید بی خمیازه نیست

می کند زین ریشه آخر نشئه ای سرشار گل

گر کند در باغ کفرم رشته زنار گل

الفت دلها بهار انبساط دیگر است

شاخ این گلبن ز پیوند آورد بسیار گل