تا نفس باقیست باید خصم راحت بود و بس

تا کی ام دزدیده باشد رخنه دیوار گل

از خموشی پرده دار شوخی حسن است عشق

می کند بلبل نهان در غنچه منقار گل

هم ز بوی خویش دارد در گریبان خار گل

رنگ بو نامحرم فیض بهار نیستی است

خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل