غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل

رنگ بو نامحرم فیض بهار نیستی است

خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل

گر ز اسرار بهار عشق بویی برده ای

بر بساط غنچه خسبان گر رسی آهسته باش

می شود از جنبش نبض نفس بیدار گل

این حدیث از شمع روشن شد که در بزم وقار