داغ دارد زیب دل چون زینت دستار گل

بر بساط غنچه خسبان گر رسی آهسته باش

می شود از جنبش نبض نفس بیدار گل

این حدیث از شمع روشن شد که در بزم وقار

حاصل این باغ بر دامن گرانی می کند

چون سپر بر پشت باید بستنت ناچار گل

جلوه در پیش است تشویش دگر انشا مکن