تو هم این زخم تازه کن دو سه روزی به رنگ گل

نه به رنگ الفت بقا، نه ز بوی جلوه پرگشا

مگر این نقد پوچ را تو بسنجی به سنگ گل

طرب باغ رنگ اگر زند ازخنده گل به سر

به چنین وضع ناتوان نستیزی به این وآن

نبرد صرفه ای حیا به خس و خار چنگ گل

سحرجام فرصتم رمق شمع وحشتم