عجز طاقت چقدر سرمه عبرت دارد

خاک در صحن بهشتی که ندارد آدم

عشق هر جا فکند مایده حسن ادب

هم به پایت که به پایت نتوان خورد قسم

بسکه خم شد قد ما ماند نظر محو قدم

موی ژولیده همان افسر دیوانه ماست

علم شعله به جز دود ندارد پرچم