بسکه خم شد قد ما ماند نظر محو قدم

عشق هر جا فکند مایده حسن ادب

هم به پایت که به پایت نتوان خورد قسم

عجز طاقت چقدر سرمه عبرت دارد

موی ژولیده همان افسر دیوانه ماست

علم شعله به جز دود ندارد پرچم

عجز هم کاش نمی کرد گل از جرات ما