ترک تمکینش نبندد صورت از سعی خرام

سوختم از برق نیرنگ برهمن زاده ای

کز رمیدن واکند آغوش گوید رام رام

ناز پروردی که موج گوهرش گرد رم است

تا دو روزی دام چیند رنگ بر عنقای ما

حلقه ای چند از پر طاووس بایدکرد وام

بیدل از سامان رنگ آیینه روشن کرده ایم