طبع در نایابی مطلب سراپا شکوه است

شمع را واکردن چشم است داغ انتقام

به که ما و من به گوش خامشی ریزد کسی

ورنه تا مژگان زدن افسانه می گردد تمام

تا بود از می تهی لبریز فریادست جام

بر نیاید شبهه در ملک یقین از انقلاب

روز روشن سایه را با شخص نتوان یافت رام