جمعیم چون حواس در آغوش یکنفس

بالی که داشت رنگ به حیرت شکسته ام

گوشی که بر فسانه ما وا رسد کجاست

حرمان نصیب ناله دلهای خسته ام

گلهای چیده به همین رشته دسته ام

خجلت نیاز دعوی مجهول ماکه کرد

نگذشته زین سو آن سوی افلاک جسته ام