من گام قاصد از تپش دل شمرده ام

پیری هزار رنگ ملالم ز مو دماند

تا روشنت شود چقدر سالخورده ام

امروز نامه ام ز بر یار می رسد

در یاد جلوه ای که بهشت تصور است

آهی نکرد گل که به باغش نبرده ام

اجزای من قلمرو نیرنگ ناز اوست