چشم آن دارم که گیرم عالمی را در کنار

کعبه جویان رو به خاک پای یار آورده ام

تاکشد شوق انتظار خجلت از افسردگی

رنگ می جستم براتی بر بهار آورده ام

چون مژه هر چند یک آغوش وار آورده ام

ای ادب بگذار تا مشق جنونی سرکنم

آخر این لوح جبین بهر چه کار آورده ام