همچو دل یک صفحه رنگ امید اندوده ام

از کف خاکستر من شعله جولانی مخواه

اخگری در دامن افسردگی آسوده ام

در خیالت حسرتی دارم به روی کار و بس

سودها دارد زیان من که چون مینای می

هر چه از خود کاستم بر بیخودی افزوده ام

هیچکس حیرت نصیب لذت کلفت مباد