بسته ام چشم از خود و سیر دو عالم می کنم

می روم از خویش و می دانم همان آسوده ام

سودها مزد زیان من که چون مینای می

هر چه از خودکاستم بر بیخودی افزوده ام

این چه پرواز است یارب در پر نگشوده ام

گر چه قطع وادی امیدگامی هم نداشت

حسرت آگاهست از راهی که من پیموده ام