سایه از بی دست و پایی مرکز تشویش نیست

بحرم اما در لب ساحل زبان دزدیده ام

بر سرکوی تو هم یارب نینگیزد غبار

ناله دردی که از گوش جهان دزدیده ام

عافیتها در مزاج ناتوان دزدیده ام

همچو عمر از وحشت حیرت سراغ من مپرس

روز و شب می تازم از خوبش و عنان دزدیده ام