چون حباب جرم مینا بی نفس بالیده ام

انفعال همتم ، ننگ جهان فطرتم

آرزویی در دماغ بوالهوس بالیده ام

در خرابات ظهورم نام هستی تهمتی ست

سوختن هم مفت فرصت بود اما مایه کو

پهلوی خشکی به قدر یک دو خس بالیده ام

هر غباری در هوای دامنی پر می زند