قصه فرهاد من نشنیده می باید شمرد

می کندتا خارو خس چون شیر تب در بیشه ام

کسب دردی تا نگردد دستگاه مدعا

نیست ممکن رفع بیکاری به چندین پیشه ام

سرمه جوهر نهان دارد صدای تیشه ام

مزرعم آفت کمین شوخی نشو و نماست

چون نفس می سوزد آخر از دویدن ریشه ام