آنقدرها لفظم از معنی ندارد امتیاز

چون نفس می سوزد آخر از دویدن ریشه ام

بس که اسباب تعلقهای من وارستگی است

بی گره خیزد به رنگ ناله نی از بیشه ام

در لطافت محو شد فرق پری از شیشه ام

بیدل آب گوهر از تشویش امواج منست

با دل نفسرده فارغ از هزار اندیشه ام