پوست از تن رفت و مغز از استخوان ، اما هنوز

چون نفس گر می شود کارم به سامان، ناله ام

هیچ جا از عضو امکان قابل تاثیر نیست

روزگاری شد که می گردد پریشان ناله ام

بر نمی دارد چو نی دست از گریبان ناله ام

گرد من از عالم پرواز عنقا هم گذشت

تا کجا خواهد رساند این خانه ویران ناله ام