قدر دانی در بساط امتیاز دهر نیست

پنبه گوشست یکسر سوز این هنگامه ام

تا به کی باشد هوس محوکشاکشهای ناز

داغ کرد اندیشه رد و قبول عامه ام

ورنه من در مکتب بی دانشی علامه ام

پیش من نه آسمان پشمی ندارد درکلاه

می دهد زاهد فریب عصمت عمامه ام