فارغ از خوف و رجای شنبه و آدینه ام

کاوش از نظمم گهرهای معانی می کشد

ناخن دخل است مفتاح درگنجینه ام

طفل اشکم ، سر خط آزادی ام بیطاقتی است

حیرت احکام تقویم خیالم خواندنی است

تا مژه واری ورق گردانده ام پاربنه ام

در خراش آرزویم بس که ناخن ها شکست