تا مژه واری ورق گردانده ام پاربنه ام

طفل اشکم ، سر خط آزادی ام بیطاقتی است

فارغ از خوف و رجای شنبه و آدینه ام

حیرت احکام تقویم خیالم خواندنی است

در خراش آرزویم بس که ناخن ها شکست

آشیان جغد باید کرد سیر از سینه ام

تیغ چوبین را به جنگ شعله رفتن صرفه نیست