پرواز در کنار فسردن بهانه ام

خاکم به باد رفت و نرفت از جبین شوق

یک سجده وار حسرت آن آستانه ام

آسوده تر ز آب گهر خاک می شوم

موج فضول ، محرم وصل محیط نیست

بی طاقتی مباد زند بر کرانه ام

بیدل اسیر حسرت از آنم که همچو چشم