جای مژگان بسته می گردد لب از افسانه ام

با دل قانع فراغی دارم از تشویش حرص

مور را دست تصرف کوته است از دانه ام

نامه احوال مجنون سر به مهر حیرت است

پیچ و تاب طره امواج خون بسملم

جوهر شمشیر می باشد زبان شانه ام

عشق در انجام الفت حسن پیدا می کند