می توان حال درون دیدن ز بیرون حباب

حصن سنگینیست گرد خرقه پشمینه ام

چون گلم در نیستی پرواز هستی بود و بس

تازه شد از خاک گشتن کسوت پارینه ام

امتحان دل عبث وا می شکافد سینه ام

با وجود حیرتم صورت نبست آسودگی

خانه بر دوش تماشای تو چون آیینه ام