صبح پیری می دمد ای شمع ما و من خموش

کاش هم در پرده خون می گشت راز هستی ام

چون حبابم یک نفس پرواز و آن هم در قفس

ای ز من غافل چه می پرسی ز ساز هستی ام

جز نفس مشکل که گیرد شاهباز هستی ام

چشمکم را چون شرر دنباله تکرار نیست

پر تغافل پیشه است ابروی ناز هستی ام