چون حبابم یک نفس پرواز و آن هم در قفس

سجده ای می خواهد ارکان نماز هستی ام

نقش من چون اشک شوخی کرد و از خجلت گداخت

کاش هم در پرده خون می گشت راز هستی ام

ای ز من غافل چه می پرسی ز ساز هستی ام

صبح پیری می دمد ای شمع ما و من خموش

جز نفس مشکل که گیرد شاهباز هستی ام