نقش من چون اشک شوخی کرد و از خجلت گداخت

بگذر از افسانه دور و دراز هستی ام

بر هوا چند افکنم سجاده ناز غبار

سجده ای می خواهد ارکان نماز هستی ام

کاش هم در پرده خون می گشت راز هستی ام

چون حبابم یک نفس پرواز و آن هم در قفس

ای ز من غافل چه می پرسی ز ساز هستی ام