ای ز من غافل چه می پرسی ز ساز هستی ام

نقش من چون اشک شوخی کرد و از خجلت گداخت

کاش هم در پرده خون می گشت راز هستی ام

چون حبابم یک نفس پرواز و آن هم در قفس

صبح پیری می دمد ای شمع ما و من خموش

جز نفس مشکل که گیرد شاهباز هستی ام

چشمکم را چون شرر دنباله تکرار نیست