سجده ای می خواهد ارکان نماز هستی ام

حاصل چندین امل چشمی بهم آوردن است

بگذر از افسانه دور و دراز هستی ام

بر هوا چند افکنم سجاده ناز غبار

نقش من چون اشک شوخی کرد و از خجلت گداخت

کاش هم در پرده خون می گشت راز هستی ام

چون حبابم یک نفس پرواز و آن هم در قفس