تاکجا خواهد دمید افسون طراز هستی ام

همچو شمعم هر نگه داغی دگر ایجاد کرد

اینقدر یارب که فرمود امتیاز هستی ام

من هم از موهومی ساز نفس غافل نی ام

صبحم و در پرده شب زندگانی می کنم

بی نفس خوابیده است افسانه ساز هستی ام

گر همه توفان شوم کیفیتم بی پرده نیست