قد می کشد غبار نگه از حوالی ام

بخت سیاه کو که ز ضعفم نشان دهد

بر شب نوشته اند برات هلالی ام

شد خاک از انتظار تو چشم تر و هنوز

هر جزوم از شکسته دلی موج می زند

من شیشه ربزه ام حذر از پای مالی ام

در هر سری به نشئه دیگر دویده است