بخت سیاه کو که ز ضعفم نشان دهد

آسوده تر ز نکهت گلهای قالی ام

در پرده کوس سلطنت فقر می زند

حیرت صداست چینی ناز سفالی ام

بر شب نوشته اند برات هلالی ام

شد خاک از انتظار تو چشم تر و هنوز

قد می کشد غبار نگه از حوالی ام