حیرت صداست چینی ناز سفالی ام

عمریست در ادبکده بوریای فقر

آسوده تر ز نکهت گلهای قالی ام

در پرده کوس سلطنت فقر می زند

بخت سیاه کو که ز ضعفم نشان دهد

بر شب نوشته اند برات هلالی ام

شد خاک از انتظار تو چشم تر و هنوز