چار سوی دهر جنس جلوه ها بسیار داشت

چون شرار سنگ داغ چشمکی پنهانی ام

عالمی گم کرده ام در گرد تکرار نفس

نسخه ها بر باد داد این یک ورق گردانی ام

تخته شد هر جا دکانی بود از حیرانی ام

شبهه هستی به چندین رنگ داغم می کند

وانما تا کیستم جز خاک اگر می دانی ام