نبری گمان فسردگی به غبار بی سروپایی ام

که به چرخ می فکند نفس چو سحر زمین هوایی ام

ز تعلقم ندهی نشان که گذشته ام من از این و آن

به خیال سلسله جهان گرهی نخورده رسایی ام