بیدل نه همین وحشتم از قامت پیریست

چندان که به قاصد نتوان داد جوابم

گفتی چه کسی در چه خیالی به کجایی

بیتاب توام ، محو توام ، خانه خرابم

هرحلقه که آید به نظر پا به رکابم