گفتی چه کسی در چه خیالی به کجایی

آه از غم آن کار که ننمود صوابم

پیمانه عجزم من موهوم بضاعت

چندان که به قاصد نتوان داد جوابم

بیتاب توام ، محو توام ، خانه خرابم

بیدل نه همین وحشتم از قامت پیریست

هرحلقه که آید به نظر پا به رکابم