کتان در پنبگی می داد عرض سیر مهتابم

مگر ترک طلب گیرد درین ره دست من ورنه

چو آتش دور می افتم ز خود چندانکه بشتابم

خزان پیش از دمیدن بود منظور بهار من

به امید قد خم گشته محمل می کشد فرصت

مگر پیری ازین دریا برون آرد به قلابم

به فکر خود فتادم معبد تحقیق پیدا شد