مگر پیری ازین دریا برون آرد به قلابم

خزان پیش از دمیدن بود منظور بهار من

کتان در پنبگی می داد عرض سیر مهتابم

به امید قد خم گشته محمل می کشد فرصت

به فکر خود فتادم معبد تحقیق پیدا شد

خم سیر گریبان رفت و پیش آورد محرابم

چو آتش گرمی پهلو ندیدم جز به خاکستر