می ترسم از فراق بحدی گه گاه حرف

دارد همین یک آبله از سینه تا لبم

آسان به شکر تیغ تو نتوان بر آمدن

جوشد مگر چو زخم ز سر تا به پا لبم

در خون تپم اگر شود از هم جدا لبم

افسون شوق زمزمه آهنگ جرات ست

ور نه کجا حدیث وصال و کجا لبم