داغم که چون سپند به شیون نسوختم

اجزای سنگ هم ز شرر بال می کشد

من بیخبر ز ننگ فسردن نسوختم

شاید پیام یاس به گوش تو می رسد

جمعیتی ذخیره دل داشتم چو صبح

از یک نفس تلاش ، چه خرمن نسوختم

بوبی نبردم از ثمر نخل عافیت